In deze preek over Romeinen 9:6-13 wordt stilgestaan bij de betrouwbaarheid van Gods Woord en Zijn soevereine verkiezing. Het ongeloof van veel Israëlieten betekent niet dat Gods beloften zijn vervallen, omdat natuurlijke afstamming niet automatisch leidt tot deelname aan het heil. Aan de hand van Izak en Ismaël, en vervolgens Jakob en Ezau, laat Paulus zien dat God Zelf bepaalt door wie de lijn van de belofte voortgaat. Zijn keuze berust niet op menselijke werken of verdiensten, maar op Zijn voornemen en roeping.
Kernpunten van de preek
- Gods Woord heeft ondanks Israëls ongeloof niet gefaald.
- Niet iedere natuurlijke Israëliet behoort tot Israël overeenkomstig de belofte.
- Verbondsvoorrechten en lichamelijke afstamming geven geen automatische aanspraak op het heil.
- Izak werd door Gods belofte als nageslacht gerekend.
- De keuze voor Jakob vond vóór zijn geboorte en werken plaats.
- Gods verkiezende voornemen berust op Hem Die roept.
- De verkiezing sluit menselijke verdienste uit en verzekert dat Gods heilsplan standhoudt.
Geciteerde Schriftgedeelten
Romeinen 8:31-39 | Romeinen 9:1-13 | Romeinen 10:1 | Romeinen 2:28-29 | Romeinen 4 | Johannes 8:30-39 | Mattheüs 3:7-9 | Genesis 18 | Genesis 21 | Genesis 25:23 | Maleachi 1:2-3 | Deuteronomium 7:9 | Psalm 36:6
