In deze preek over Romeinen 7:24-8:1 wordt stilgestaan bij de spanning van het christelijke leven waarin de wedergeboren mens de wet van God liefheeft, maar tegelijk de inwonende zonde in het sterfelijke lichaam ervaart, en hoe Paulus vanuit die nood uitkomt bij één beslissend antwoord: verlossing komt alleen van God door Jezus Christus, waardoor de gelovige, ondanks blijvende strijd, in zijn rechtspositie voor God vaststaat in de vrijspraak van “geen verdoemenis” voor allen die in Christus Jezus zijn.
Kernpunten van de preek
- De kern van de ellende in Romeinen 7 ligt in de kloof tussen het vernieuwde verlangen en de blijvende werking van zonde in de leden.
- Paulus’ dankzegging markeert dat verlossing genade is: Gods werk, bemiddeld door Jezus Christus als Middelaar en Hogepriester.
- “Het lichaam van deze dood” verwijst naar de huidige, door de zondeval aangetaste sterfelijkheid waarin de strijd blijft.
- In Christus is er geen enkel veroordelend vonnis meer, ook niet terwijl de strijd nog wordt ervaren.
- “In Christus zijn” is de beslissende grond van zekerheid: de gelovige wordt voor God gerekend in verbondenheid met Christus en ontvangt die positie door geloof.
Geciteerde Schriftgedeelten
Romeinen 7:4 | Romeinen 7:5 | Romeinen 7:21-23 | Romeinen 7:24 | Romeinen 7:25 | Romeinen 7:26 | Romeinen 8:1 | Romeinen 5:1 | Romeinen 6:6 | Romeinen 6:9 | Romeinen 8:23 | Romeinen 12:1 | Romeinen 4:2-4 | Romeinen 5:16 | Romeinen 5:18 | Romeinen 5:12-21 | Romeinen 6:3-5 | 1 Korinthe 6:19 | 1 Korinthe 15:57 | 1 Korinthe 1:30 | Hebreeën 7:25 | Romeinen 1:21 | Romeinen 14:9 | Openbaring 3:17 | Jona 2:9 | Galaten 3:26 | Romeinen 8:32
