In deze preek over Romeinen 8:18-25 wordt stilgestaan bij de verhouding tussen het huidige lijden van Gods kinderen en de toekomstige heerlijkheid die God heeft beloofd. Paulus laat zien dat het lijden van deze tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die geopenbaard zal worden. Vanuit dat perspectief verklaart hij waarom de hele schepping zucht onder de gevolgen van de zondeval en reikhalzend uitziet naar het openbaar worden van de kinderen van God. De preek werkt uit dat zowel de schepping als de gelovigen leven in verwachting van de definitieve verlossing, waarbij de Heilige Geest het onderpand vormt van Gods toekomstige voltooiing. De gelovige wordt opgeroepen om niet vanuit de zichtbare werkelijkheid te leven, maar vanuit de vaste hoop op Gods beloften, waardoor volharding mogelijk wordt te midden van lijden en strijd.
Kernpunten van de preek
- Het huidige lijden weegt niet op tegen de toekomstige heerlijkheid die God zal openbaren.
- Paulus beoordeelt het heden vanuit het perspectief van de eeuwigheid.
- De schepping is sinds de zondeval onderworpen aan vergankelijkheid en verderf.
- De toekomstige verheerlijking van Gods kinderen brengt ook de bevrijding van de schepping met zich mee.
- Het zuchten van de schepping en van gelovigen is de verwachting van Gods definitieve verlossing.
- De verlossing omvat uiteindelijk ook het lichaam in de opstanding.
- Bijbelse hoop rust op Gods beloften en ziet uit naar wat nog niet zichtbaar is.
- Hoop op Gods toekomst geeft kracht tot volharding in het heden.
- De christen leeft als vreemdeling en laat zijn leven bepalen door de komende heerlijkheid, niet door de tijdelijke werkelijkheid.
Geciteerde Schriftgedeelten
Romeinen 8:13-25 | Handelingen 9:23 | Handelingen 13 | Handelingen 14 | Handelingen 16 | 2 Korinthe 4:17-18 | 2 Korinthe 11:23-28 | 2 Korinthe 12:7-9 | Genesis 1:31 | Genesis 3:17-19 | Prediker | Psalm 19:2-3 | Romeinen 1:20 | 1 Johannes 3:2 | 1 Korinthe 15:53-54 | Hebreeën 6 | Kolossenzen 3:1-2 | Filippenzen 1:6 | 1 Korinthe 15:58
