Kinderen in de dienst
Bij Christus’ Kerk Lelystad nemen kinderen samen met hun ouders deel aan de samenkomst van de gemeente. Daarom hebben wij tijdens de dienst geen aparte crèche of zondagsschool. Wij vinden het waardevol dat kinderen vanaf jonge leeftijd aanwezig zijn wanneer Gods Woord wordt gelezen en verkondigd, de gemeente bidt en zingt en het avondmaal wordt gevierd.
Daarmee erkennen wij ook de plaats die God aan ouders heeft gegeven in de geestelijke opvoeding van hun kinderen. Kinderen groeien op te midden van de gemeente en leren daar samen met hun ouders wat het betekent om God te aanbidden en als Zijn volk te leven.
Kinderen onder het Woord van God
Door heel de Schrift heen zien we dat God Zijn waarheid niet alleen aan volwassenen bekendmaakt. Ook kinderen moeten horen wie God is, wat Hij heeft gedaan en hoe Zijn volk voor Hem behoort te leven.
Mozes gaf Israël de opdracht om de woorden van God voortdurend aan de volgende generatie door te geven:
(6) Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. (7) U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat.
Het kennen van God moest deel uitmaken van het gewone gezinsleven. Ouders moesten hun kinderen vertellen over Zijn woorden en werken en hen leren leven binnen het verbond dat God met Zijn volk had gesloten.
Ook wanneer heel Israël bijeenkwam om de wet te horen, waren kinderen daarbij aanwezig. Mozes schrijft:
(12) Roep het volk bijeen, de mannen, de vrouwen en de kleine kinderen, en de vreemdeling die binnen uw poorten is, om te horen, en om te leren de HEERE, uw God, te vrezen en alle woorden van deze wet nauwlettend te houden. (13) Zodat hun kinderen die het niet weten, het ook horen, en leren de HEERE, uw God, te vrezen, al de dagen dat u leeft in het land waarvoor u de Jordaan oversteekt om het in bezit te nemen.
Het doel wordt in de tekst zelf genoemd. De kinderen moesten horen en daardoor de HEERE leren vrezen. Zij werden niet pas betrokken wanneer zij alles volledig konden begrijpen. Zij groeiden op terwijl Gods woorden in hun aanwezigheid werden gelezen, uitgelegd en gehoorzaamd.
Jozua 8 beschrijft iets vergelijkbaars. Wanneer de wet bij de berg Ebal wordt voorgelezen, staat er uitdrukkelijk dat de vrouwen en kleine kinderen tot de verzamelde gemeente behoorden. Gods grote daden en Zijn verbondswoorden werden gehoord binnen de gemeenschap van het hele volk.
Kinderen in de nieuwtestamentische gemeente
Ook in het Nieuwe Testament worden kinderen aangesproken als mensen die het onderwijs van de Heere moeten horen en gehoorzamen.
Paulus schrijft aan de gemeente in Efeze:
(1) Kinderen, wees je ouders gehoorzaam in de Heere, want dat is juist. (2) Eer je vader en moeder (dat is het eerste gebod met een belofte),
En aan de gemeente in Kolosse:
Kinderen, wees je ouders gehoorzaam in alles, want dat is welbehaaglijk voor de Heere.
Deze woorden staan midden in brieven die bestemd waren voor plaatselijke gemeenten en daar werden voorgelezen. Kolossenzen 4:16 geeft zelfs uitdrukkelijk opdracht om de brief in de gemeente te laten voorlezen. Paulus spreekt daarin rechtstreeks tot mannen, vrouwen, vaders én kinderen.
Dat laat zien dat kinderen niet buiten het geestelijke leven van de gemeente stonden. Ook zij werden aangesproken vanuit hun verhouding tot de Heere en moesten leren wat gehoorzaamheid aan Hem binnen hun eigen plaats betekende.
Daarom willen wij kinderen vanaf jonge leeftijd vertrouwd maken met het horen van de Schrift en met het leven van de gemeente. Zij horen de Bijbel voorlezen. Zij luisteren naar de prediking. Zij horen de gemeente bidden en zingen. Zij zien het avondmaal gevierd worden en groeien op tussen oudere en jongere gelovigen die samen Christus volgen.
Ouders dragen de eerste verantwoordelijkheid
De belangrijkste plaats voor de geestelijke opvoeding van kinderen is het gezin. God heeft ouders de verantwoordelijkheid gegeven hun kinderen op te voeden in Zijn waarheid.
Paulus schrijft:
En vaders, wek geen toorn bij uw kinderen op, maar voed hen op in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere.
Daarom zien wij de aanwezigheid van kinderen in de samenkomst niet als vervanging van onderwijs thuis. Wat op zondag gebeurt, hoort juist verbonden te zijn met het dagelijkse discipelschap binnen het gezin.
Ouders leren hun kinderen bidden. Zij lezen met hen uit de Schrift. Zij spreken met hen over God, het Evangelie en het christelijke leven. Zij beantwoorden hun vragen en helpen hen begrijpen wat zij in de gemeente horen en zien.
De samenkomst geeft daarvoor veel aanknopingspunten. Een kind hoort tijdens de prediking misschien een begrip dat het nog niet kent. Een lied kan aanleiding geven om over Gods karakter te spreken. Het avondmaal kan vragen oproepen over het sterven van Christus. Een gebed kan een gesprek openen over de nood van een broeder of zuster. Zo loopt het leven van de gemeente door in het onderwijs thuis.
Voorbereiden
We zijn ons ervan bewust dat ondanks het Bijbelse bewijs er mogelijke bezwaren en vragen bestaan in het hart. Zullen mijn kinderen de dienst wel begrijpen? Wat als mijn kinderen niet stilzitten? Hoe bereid ik ze voor?
Wanneer je als gezin crèche of zondagsschool gewend bent, dan kan deze omslag een enorme opgave lijken. Veel valt of staat echter met de ouders. De opdracht om discipelen te maken van onze kinderen en hen op te voeden in de onderwijzing en de terechtwijzing van de Heere ligt primair bij de ouders. God vrezen en de diepe node voor Jezus Christus inzien begint thuis. Dit werkt door tot in de gemeente.
Gebed
(6) Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; (7) en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.
Zonder gebed is dit onmogelijk. Weest je ervan bewust dat dit niet gaat om het menselijke vermogen, maar de bovennatuurlijke kracht en leiding van God Die ons hoort wanneer wij bidden naar Zijn wil. Bid voor geduld en voor het hart van je kind(eren). Bid en vraag de HEERE God om wijsheid, inzicht en volharding. Bid en vraag om vreugde wanneer het niet onmiddellijk gaat zoals jij het in gedachten hebt. Bid zonder ophouden en werp je zorgen op Hem.
Aanbidding als gezin
(6) Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. (7) U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat. (8) U moet ze als een teken op uw hand binden en ze moeten als een voorhoofdsband tussen uw ogen zijn. (9) U moet ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten schrijven.
Aanbid met je gezin gedurende de week. Kies vaste momenten gedurende de week om samen als gezin te zingen, te bidden en de Schrift te lezen. Doe dit niet wanneer de kinderen in bed liggen, maar neem een moment om dit actief aan tafel te doen vóór of na het avondeten of begin de dag samen op die manier. Samen aanbidden als gezin helpt om je kinderen thuis te begeleiden en te discipelen, maar maakt ook dat ze op zondagochtend herkennen hoe belangrijk gezamenlijke aanbidding is.
Zaterdagavond
Begin zaterdagavond al met het voorbereiden op zondag. Lees de tekst wat zondagochtend tijdens de eredienst behandeld gaat worden. Zorg dat de kinderen op tijd naar bed gaan zodat ze fris, uitgerust en op tijd de eredienst kunnen bijwonen.
Bemoediging
We zijn ons ervan bewust dat kleine kinderen niet muisstil zullen zijn tijdens de dienst. Dit is ook niet het hoofddoel. Wij weten dat deze overgang niet gemakkelijk zal zijn. Het zal veel volharding en geduld vergen, maar we geloven dat de HEERE God dit zegent. Laten we daarom in geloof bidden voor onze kinderen. Laten we bidden dat ze luisteren, leren en het Goede Nieuws omarmen. Laten we bidden voor ouders met “drukke” kinderen en hen geen bezwaard gevoel geven. Moge ons geduld groot zijn met elkaar, moge we rekening houden met elkaar en moge ons gedrag een voorbeeld zijn voor de kinderen in de dienst die naar ons kijken en van ons leren.
Kinderen zijn een zegen en geschenk van God. Ook aan de Kerk. Onze Heer ontving hen met open armen, laten wij als gemeente hetzelfde doen.